Διανομή θέσεων και έναρξη μοντέλου

Την Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2017, θα πραγματοποιηθεί η διανομή των χώρων εργασίας στους φοιτητές του εργαστηρίου.

Grutzke

Την ίδια ημέρα θα αρχίσει να ποζάρει και το μοντέλο.

Advertisements

Συμμετοχή του ΣΤ’ εργ. στο Kinono Festival (Τήνος)

Επτά φοιτητές και φοιτήτριες του ΣΤ’ εργαστηρίου ζωγραφικής της ΑΣΚΤ, ταξίδεψαν και φιλοξενήθηκαν στην Τήνο, από τις 10 έως τις 17 Ιουλίου 2017, στο πλαίσιο του φεστιβάλ της Τήνου Kinono / Κοινωνώ.

PANO_20170710_193706 (1280x387)

PANO_20170710_194703 (1280x201)

Συμμετέχοντες: Μάνια Αδαμοπούλου, Ήρα Βιτάλη, Βιβή Κασαρά, Χρήστος Κατσίνης, Σέβη Κρητικού, Πάνος Κόλλιας, Ντορίτα Πιμπλή
Συντονισμός και Επιμέλεια: Γιώργος Καζάζης

Μεταμόρφωση

Μεταμορφώνω σημαίνει αλλάζω την μορφή μιας ιδέας, αλλάζω την φόρμα ενός σχήματος.
Μεταμόρφωση είναι και η άλλη, η διαφορετική οπτική γωνία που θα φωτίσει και θα δείξει ο καλλιτέχνης στο κοινό.
Η φύση της τέχνης είναι να μεταμορφώνει κάθε τι: Σχήματα, ιδέες, συναισθήματα, καταστάσεις, αλλά ταυτόχρονα είναι και το κουκούλι, αυτός ο ιδανικός χώρος όπου αναπτύσσονται οι όποιες μεταμορφώσεις.
Αυτή η έννοια της μεταμόρφωσης απασχολεί τους επτά καλλιτέχνες – φοιτητές από το ΣΤ’ εργαστήριο ζωγραφικής της ΑΣΚΤ Αθήνας, στο παλιό ελαιοτριβείο, στην Χώρα της Τήνου.
Προσπαθούν να διαχειριστούν στοιχεία από την παράδοση της Τήνου, αλλά και του συγκεκριμένου ελαιοτριβείου, με άξονα αναφοράς την εικαστική μεταμόρφωση του χώρου, σε έναν επικαιροποιημένο οργανισμό με εννοιολογική δομή.


Οι, Βιβή Κασαρά, Χρήστος Κατσίνης, Πάνος Κόλλιας και Σέβη Κρητικού δημιούργησαν ένα εικαστικό περιβάλλον, που υφαίνεται στη δομή και τον χαρακτήρα του χώρου.
– Πότε βρίσκεσαι μέσα σε ένα κουκούλι;
Περιβάλλον εσωτερικό και άυλο που προκύπτει από την ανάγκη για προστασία ή εξέλιξη.
– Χωράς ή όχι μέσα σε αυτό;
Βγαίνοντας από το πλέγμα συνειδητοποιείς το χρόνο που χρειάστηκες μέσα του αναμετριέσαι μαζί του.
μικτή τεχνική, διαστάσεις μεταβλητές, 2017 (διάρκεια βίντεο 1:16)


Τη Μάνια Αδαμοπούλου και τη Ντορίτα Πιμπλή στο έργο «αποδέσμευση«, τις απασχολεί η μετάβαση από το συμβατικό στο ασύμβατο, η εκρηκτική στιγμή που η ύλη μεταμορφώνεται σε άυλη δυνατότητα αναζήτησης της προσωπικής ταυτότητας.
μικτή τεχνική, διαστάσεις μεταβλητές, 2017


Την Ήρα Βιτάλη απασχολούν οι συμβολισμοί που εμπεριέχονται στις έννοιες της ρίζας, του θεμελίου, μέσω του δέντρου. Απογυμνώνει το δέντρο από τις ζωτικές του ιδιότητες και εστιάζει κυρίως στην πατριαρχική επιβλητική στατική του φόρμα, σχολιάζοντας τη δυσκαμψία και τον εγκλωβισμό, μιας στείρας ηθικοπλαστικής, παραδοσιακής κοινωνίας, η οποία συνεπάγεται την μη έρευνα και την άγνοια, σε ένα περιβάλλον που δεν δέχεται την ατομικότητα.
μικτή τεχνική σε καμβά, 200×200 εκ, 2017


Φωτογραφίες από τα εγκαίνια

Πληροφορίες για το Kinono / Κοινωνώ

Συμμετοχή του ΣΤ’ εργ. στο Μελιτζάzz (Λεωνίδιο)

Έντεκα φοιτητές και φοιτήτριες του ΣΤ’ εργαστηρίου ζωγραφικής της ΑΣΚΤ, ταξίδεψαν και φιλοξενήθηκαν στο Λεωνίδιο Αρκαδίας από τις 4 έως τις 9 Ιουλίου 2017, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Μελιτζάzz.

IMG_20170707_190047 (1280x720)

Σκοπός ήταν να εμπνευστούν από την πόλη του Λεωνιδίου και να υλοποιήσουν τουλάχιστον δύο έργα ο καθένας, τα οποία και εκτέθηκαν στον Πύργο Τσικαλιώτη. Υπήρχαν και χρηματικά βραβεία, τα οποία μοιράστηκαν εξίσου στους συμμετέχοντες. Τιμής ένεκεν το πρώτο βραβείο έλαβε ο Πάνος Κόλλιας, το δεύτερο η Δανάη Βαμβάκου και το τρίτο ο Ανδρέας Βεντούρης. Έπαινοι δόθηκαν στις Βιβή Κασαρά και Άννα Σαμαρά.

Συμμετείχαν οι: Ανδρέας Βεντούρης, Ήρα Βιτάλη, Δανάη Βαμβάκου, Ευαγγελία Κακαράτζα, Βιβή Κασαρά, Χρήστος Κατσίνης, Πάνος Κόλλιας, Σέβη Κρητικού, Ντορίτα Πιμπλή, Άννα Σαμαρά, Σουζάνα Χατζίκου
Συντονισμός και Επιμέλεια: Γιώργος Καζάζης

Παρεμπιπτόντως είδαμε σε πρώτη προβολή και την ταινία «Love Vincent».

 

20170707_175853118_iOS (1280x960)

Λίγο πριν την προβολή της ταινίας τρεις εικαστικοί (μεταξύ αυτών ο Χρήστος Μαρμέρης – φοιτητής του εργαστηρίου), μας ανέλυσαν επακριβώς τον τρόπο με τον οποίο υλοποιήθηκε η ταινία, ζωγραφισμένη εξ ολοκλήρου στο χέρι καμβάδες με λαδομπογιά.

Ακολουθούν στιγμιότυπα από το πενθήμερο στο Λεωνίδιο

 

 

Πτυχιακή: Κική Κολυμπάρη

 

 

Τη ζωγραφική μου την αντιμετωπίζω σαν μια μορφή προσωπικού ημερολογίου. Μέσα σ αυτή προσπαθώ να καταγράψω όχι τα γεγονότα της καθημερινότητας αυτά καθεαυτά, αλλά το συναίσθημα και την επίγευση που αφήνουν. Η καταγραφή αυτή προκύπτει από την πλέξη του παραστατικού με το αφηρημένο.
Τα μέσα που χρησιμοποιώ είναι οι αναμνήσεις αυτούσιες και η χρήση φωτογραφιών.
Όλα τα γνώριμα φιλτράρονται μέσα από το συναίσθημα,  παραμορφώνονται , αποδομούνται  και επαναπροσδιορίζονται.
Τα πιο πρώιμά μου έργα χτίζονταν κατά κόρον από συνθέσεις που είχαν μία δυναμική και μια έντονη κινητικότητα.
Κύριο χαρακτηριστικό αυτών των έργων είναι η έντονη ογκυρότητα των μορφών.
Σταδιακά  ο δυναμισμός και η ενέργεια έδωσαν χώρο σε πιο στατικές δομές, οι συνθέσεις εμπλουτίστηκαν με πιο πλακάτες φόρμες και το βασικό συσταστικό  πλέον είναι οι χρωματικές δυνάμεις ενώ ο όγκος και ο τόνος των μορφών έρχονται σε δεύτερη μοίρα.
Κατά τη διαδικασία παραγωγής το έργο αυτονομείται σε κάποιο βαθμό, γίνονται ζωγραφικές ανατροπές – εκπλήξεις οι οποίες εν τέλει όχι μόνο εμπλουτίζουν το έργο πλαστικά και νοηματικά αλλά μου ανοίγουν και νέους δρόμους  για τα επόμενα έργα.

Κική Κολυμπάρη

Πτυχιακή: Ανδρέας Σπηλιωτόπουλος

 

Κάθομαι αδιάφορος και χαμογελαστός, αμέτοχος καθώς ένα χάος εκτυλίσσεται πίσω μου.
Παλαιστές παλεύουν , ήρωες μονομαχούν, πυροβολισμοί, αεροπλάνα εκρήξεις !
Υπερήρωες και άνθρωποι υπάρχουν σε μια εικόνα σαν από καρέ ταινίας.
Άνθρωποι με μάσκες παρατηρούν βλοσυροί, Κάποιοι από αυτούς είναι παλαιστές. Φοράνε μάσκα πολύχρωμη, υπερβολική και μπαίνουν σε ένα ρόλο σκληρού και υπερόπτη μαχητή, απλοί άνθρωποι με στολή που θυμίζει υπερήρωες στα κόμικ και ποζάρουν, μονομαχούν, δημιουργούν ένα κόσμο μέσα τον κόσμο.
Στην αρχή με τράβηξε αυτό το βλοσυρό βλέμμα και η υπερβολική στάση του σώματος, το χρώμα και η μάσκα. Αλλά περισσότερο η μορφή του υπερήρωα, απλοί άνθρωποι φυσιολογικά κορμιά αναπαριστούν μια δύναμη που δεν έχουν. Δημιουργούν ένα χαρακτήρα εμπλουτισμένο με ψεύτικες δυνάμεις μέσα από κιτς στοιχεία.
Οι άνθρωποι τους βλέπουν σαν γίγαντες, Αλλά δεν τους φοβούνται.
Τα μικρά κουκλάκια των παιδικών μου ηρώων τα φέρνω στην δικιά μου διάσταση και τον δικό μου κόσμο, τα παιχνίδια της παιδικής ηλικίας αλλάζουν μέγεθος, αποκτούν ανθρώπινη κλίμακα.
Έρχονται στον κόσμο των ανθρώπων και την ενήλικη ζωή μου, στην πραγματικότητα μου, όπου κουβαλάν και αυτά με την σειρά τους κομμάτι του δικού τους κόσμου.
Οι ήρωες έρχονται και ενώνονται,  Ο ένας από την απόλυτη φαντασία Ο άλλος από την απόλυτη πραγματικότητα  Συνυπάρχουν σε ένα κοινό σύμπαν όπου δεν παλεύουν. Κοιτάζονται, πηδούν, αλληλεπιδρούν, χορεύουν, ποζάρουν, πλέουν όλα μαζί σε έναν κόσμο αλλόκοτο.
Γίνεται μια ιδιότυπη συνάντηση.
Οι γλυπτικές μορφές τους και οι κινήσεις τους στα έργα τους διακωμωδούν.
Κρέατα ωμά, αυγά, σαν ρούχα κρέμονται πάνω τους. Πατάνε σε βουνά από φέτες Σολωμού. Φαγητά που έχουν καταναλώσει για να γίνουν αυτό που είναι. Οι μεγάλες ποσότητες πρωτείνης με τις οποίες έχτισαν το κορμί τους. Ένας κόσμος με έντονα χρώματα παιχνιδιών.

Ανρέας Σπηλιωτόπουλος

Πτυχιακή: Σέργιος Παππάς

 

Προσπαθω να αποτυπωσω την ονειρικη κατασταση ενος τοπιου οντας επηρρεασμενος απο την φουτουριστικη αρχιτεκτονικη, την ψυχεδελικη ροκ, τα καρτουν και τον κινηματογραφο.
Τα τελευταια δυο χρονια στη ζωγραφικη ακολουθησα μια πορεια που με ξεκινησε απο τις σκληρες φορμες και με οδηγησε μεσα απο τον πειραματισμο μου με το λαδι και τις μονοτυπιες με μελανι σε περισσοτερο αφηρημενες χειρονομιακες συνθεσεις.
Προσπαθησα να κανω εναν συγκερασμο της ματιερας με το σχεδιο μεσα απο μια διαδικασια που αρχιζε οριζοντια και στο πατωμα και τελειωνε καθετα στον τοιχο. Ενθουζιαζομουν οταν μεσα στο τυχαιο αναγνωριζα σχηματα και προσπαθουσα συνειρμικα να τα εξελιξω.
Νιωθω πως προκειται να επιστρεψω στα πρωτυτερα σχεδια μου μεσα απο διαφορετικους δρομους και εντασσοντας πλεον ολη την νεα μου εμπειρια και γνωση.
Αυτο που κυριως με ενδιαφερει ειναι να δημιουργω ατμοσφαιρικες εικονες. Θελω να επικοινωνησω το συναισθημα της ψυχικης ανατασης, της ονειρικης γαληνης, του δεους και της λυτρωσης.

Σέργιος Παππάς

Πτυχιακή: Κυριάκος Φραντζέσκος

 

Προσπάθησα να κοιτάζω με ειλικρίνεια τις εικόνες που δημιουργούσα .
Φιλτράροντας πάντα τα γεγονότα και μεταφέροντάς τα σε έναν παράλληλο κόσμο με τα βιώματα.
Κάτι σε μια ήσυχη ατμόσφαιρα ζει αλλά πάντα θα υπάρξει μια παρεμβολή που θα το ενοχλήσει.
Αυτή η στιγμή που θα σε βάλει από τον έναν κόσμο τον πραγματικό στον παράλληλο, πιστεύω είναι και το σημείο που ξεκινάει η δημιουργία.

Κυριάκος Φραντζέσκος

Πτυχιακή: Σοφία Παπαδοπούλου

«Χωρίς…»
Ένα σώμα κλεισμένο μέσα σε ένα μαύρο τετράγωνο.
Ένα μικρό σώμα που γίνεται χάρτης και αποτυπώνει όλες τις μορφές εξουσία που ασκήθηκαν επάνω του.
Το μικρό σώμα ωθείται από δύο δυνάμεις, τη φαντασία και την αποσπασματική του μνήμη, αποκαλύπτοντας τους φόβους του μέσα στους ασυνείδητους τόπους του ‘’χωρίς’’.
Τους ου-τόπους…
Το πάσχον τραυματισμένο σώμα γίνεται ιερό και βέβηλο, οικείο και άγνωστο.
Το μικρό σώμα μεταμορφώνεται σε κούκλα (persona), που υποδηλώνει την παιδική ηλικία και επικαλείται βαθιά ριζωμένα προσωπικά και κοινωνικά ψυχικά τραύματα.
Και ο καμβάς, το εκπεφρασμένο πεδίο της δοκιμασίας.
Άραγε πόσο το «πλήρες» μπορεί συνθετικά να σταθεί δίπλα σε ένα αβάσταχτο «κενό»;
Πόσο η απόλυτη σκιά αντέχει δίπλα στο άπλετο φως;
Πόσοι μικρόκοσμοι ασφυκτικά γεμάτων θραυσμάτων, μπορεί να χωρέσουν μέσα σε ένα άχρονο μακρόκοσμο;
Τα ασφυκτικά γεμάτα θραύσματα του αθέατου συλλογικού και τα μοναχικά κενά της ατομικότητας.
Κενά από φόβο, ανέχεια, εγκατάλειψη, απόρριψη, που λειτουργούν συγχρόνως
ως χώροι αναμονής της επιθυμίας.
Συνθέσεις που προκύπτουν από τις περιπλανήσεις στο προσωπικό τραύμα
και παράλληλα ψηλαφούν τα αδιέξοδα και την παρακμή του σύγχρονου κόσμου.
Μια φυγή σε ένα φανταστικό τοπίο, σε μια ετεροτοπία όπου αναζητείται η ταυτότητα…

Σοφία Παπαδοπούλου

Έργα εξεταστικής εαρινών εξαμήνων 2016-17

Η σειρά των έργων είναι τυχαία και ανανεώνεται μετά από κάθε refreshing. Υπομονή να φορτώσουν οι εικόνες.

 

“Διερχόμενοι” Project

1 έννοια, 3 βήματα, 3 χώροι

Ομαδική έκθεση στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Μεταξύ άλλων, συμμετέχουν με έργα τους και οι φοιτήτριες του ΣΤ’ εργαστηρίου ζωγραφικής, Στεφανία Δασκαλόσογλου, Γωγώ Καλύβα και Κόνι Ρίστα.

10 -24 Μαϊου υπό την αιγίδα της UNICEF, του γραφείου Διασύνδεσης της ΑΣΚΤ και του Δήμου Παλαιού Φαλήρου.

Η ομαδική αυτή έκθεση αποτελεί το τρίτο βήμα στη φάση ολοκλήρωσης του εικαστικού δρώμενου “Διερχόμενοι” Project που διοργανώνεται από την ομάδα ΤετARTημόριο, με αφορμή τη Πανελλήνια μέρα Προσφυγιάς στις 5 Απριλίου.

Tο “Διερχόμενοι” Project υλοποιείται σε τρία βήματα – στάδια: δημιουργία, επεξεργασία και έκθεση. Μία έννοια διέρχεται από παιδικά σχέδια, κάνει μία στάση στα σχέδια των φοιτητών και αποφοίτων – εικαστικών της ΑΣΚΤ και ολοκληρώνεται προσφέροντας, μέσα από τις ομαδικές εκθέσεις, τις τελικές δημιουργίες στη ματιά του κοινού.

Continue reading «“Διερχόμενοι” Project»